Hoe goed ken je jezelf en elkaar? Het belang van deelname aan de B-comeCommunity

Hoeveel mensen ken je echt? Je partner? Je beste vriend of vriendin? Je ouders? Het is waarschijnlijk dat je deze mensen niet werkelijk kent. Zeker, je weer hoe ze gewoonlijk zullen reageren, wat ze meestal zeggen en waarschijnlijk zullen blijven zeggen. Misschien weet je al hoe het volgende gesprek met hen er uit zal zien. Maar sta je open voor elkaars innerlijke ervaring?

Is er iemand die jou begrijpt? Die vraagt naar hoe het bij je vanbinnen voelt? Misschien ken je mensen die je wel willen aanhoren. Maar of ze je echt begrijpen? Kunnen ze dat? Maar weinig mensen hebben iemand met wie ze hun innerlijke ervaring delen. En dan ook nog vaak maar ten dele. En hoe zit dat met jouzelf: welke kanten in jou laat jij in het duister? En weet je waarom je nou bang bent voor die kanten? Hoe kan je wel bij die verbannen kanten in jezelf komen?

Het feit dat we in zo’n grote mate niet worden gekend en dat we naar onszelf en anderen deze kanten van onszelf verborgen houden, kan ons een wat onwerkelijk gevoel geven, alsof we deze kanten in een soort isolement laten leven.

Toen ik jaren geleden een maatje vond om samen deze kanten in mijzelf te onderzoeken en toen ik later startte met een open groep en zag hoe Feltsensing mensen hielp naar elkaar te luisteren, merkte ik op dat de mensen elkaar in korte tijd grondiger leerden kennen dan de meeste mensen in jaren.

Onderling contact is een menselijke behoefte. Contact hebben zonder elkaar werkelijk te kennen (en zonder jezelf dóór die ander te leren kennen) is beperkt. We willen ter wille van wat warmte knus bij elkaar kruipen en daaraan wat troost ontlenen, maar te veel pravicy onderstreept ons isolement, zelfs wanneer we zo knus bij elkaar zitten.

Elkaar werkelijk ‘zien’ en leren kennen kan uitsluitend door middel van Feltsensing en luisteren: innerlijke ervaringen openen zich voor onszelf, juist in een contact waar de vaardigheden worden toegepast die we ook in de B-comeCommunity hanteren. Wanneer onze innerlijke ervaringen zich niet openen kunnen we ze niet aan anderen tonen en met anderen delen: ze blijven opgesloten in ons geïsoleerde bestaan.

We willen je uitdagen om deelnemer te worden van de B-comeCommunity. Dinsdagavond om 19.30 uur start de volgende bijeenkomst via Zoom. Ik wil je een uitdaging doen om te luisteren naar je hart en buikbrein, om daar een gevoelstaalbesef bij te zien ontstaan. En ik wil je uitdagen om moedig naar een ander te luisteren, zonder dat er iets hoeft trouwens (dus geen adviezen, maar wel luisteren met het hart.)

Ik wil afsluiten met een hopelijk voor jou motiverend citaat om mee te gaan doen. Het citaat komt uit het prachtige boek ‘Gevoelstaal’ van Janna Beek-Bakker, waarin zij Dennis heeft uitgedaagd om meer met een open hart te luisteren. Dennis ging op deze uitdaging in en vertelde achteraf z’n verhaal:

‘Ik zat in een groep en we hadden dikke lol. Opeens zie ik dat een van mijn vrienden stiller en stiller werd. Ik dacht eerst, hij komt er zelf maar mee. Die gedachte beviel me niet . Ik liep naar hem toe en ging naast hem zitten. Vanbinnen nam ik een besluit: ik wil bij je zijn. Ik wil naar je luisteren. Onbevooroordeeld op je afstemmen. Naar je hart luisteren alsof het mijn eigen hart is. 

Dat klinkt misschien wat overdreven, maar voor mij, die meestal het hoogste woord heeft, was dit een belangrijk besluit.

Hij bleef stil en ik zei: “Als je niet wilt praten, als je geen woorden hebt, dan zal ik bij je zitten. Ik zal proberen zonder woorden te spreken en als je iets wilt horen, zal ik proberen te luisteren naar mijn eigen hart of ik de woorden kan vinden die jij nodig hebt. Zo wil ik er voor je zijn.”

Hij keek verrast op. Zo kende hij me niet. Na verloop van tijd begon hij te vertellen. Ik heb geprobeerd te doen wat ik mezelf had voorgenomen. Het is me best goed gelukt. Ik kijk terug op een bijzondere ervaring. We voelden beiden dat ons contact was verdiept.’